Η νέα Σύσταση του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών (2023) σχετικά με την Εκπαίδευση για την Ειρήνη και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, τη Διεθνή Κατανόηση, Συνεργασία, τις Θεμελιώδεις Ελευθερίες, την Παγκόσμια Πολιτειότητα και τη Βιώσιμη Ανάπτυξη οριοθετεί τη μορφή, το περιεχόμενο και τη στοχοθεσία της εκπαίδευσης του 21ου αιώνα, που στοχεύει να ενισχύσει περαιτέρω τα ανθρώπινα δικαιώματα, να προωθήσει ενεργά τη βιώσιμη ανάπτυξη, την ανθρώπινη πρόοδο και τον δημοκρατικό πολιτισμό και να επιφέρει σταθερή ειρήνη και μετασχηματισμό. Για την επίτευξη αυτών, αναγκαία κρίνεται:
1. Η εδραίωση και προώθηση της Εκπαίδευσης για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη, μέσω της υλοποίησης των 17 Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης.
2. Η Εκπαίδευση για την Παγκόσμια Πολιτειότητα.
3. Μία νέα εννοιοδότηση της «ειρήνης», με έμφαση σε μία συμμετοχική, δυναμική και θετική διαδικασία, η οποία ενισχύει την ικανότητά μας να μεριμνούμε για τον εαυτό μας, τους/τις άλλους/ άλλες και για τον πλανήτη, επιδεικνύοντας σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Το πνεύμα που διαπνέει το παρόν συγγραφικό εγχείρημα αποτυπώνεται σε όλα όσα προαναφέρθηκαν, τα οποία αποτέλεσαν κύριες καθοδηγητικές αρχές. Στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο, που να καθιστά τις παραπάνω αρχές εύκολα προσβάσιμες, κατανοητές και αξιοποιήσιμες στην καθημερινή παιδαγωγική πράξη, αντανακλώντας, παράλληλα, τις αρχές ενός σύγχρονου δημοκρατικού σχολείου. Κύρια αρχή, επίσης, αποτελεί η ανάδειξη της διατομεακότητας των 17 Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης και κυρίως των εννοιών που εμπεριέχουν, στοιχείο το οποίο αναδεικνύεται στις προτάσεις για παιδαγωγικές εφαρμογές σε κάθε ενότητα. Το δημοκρατικό σχολείο έχει μία αμοιβαία σχέση αλληλεξάρτησης με την ποιοτική εκπαίδευση. Τη διαμορφώνει και διαμορφώνεται από αυτήν και το ένα δεν μπορεί
να υπάρξει χωρίς το άλλο. Η ποιοτική εκπαίδευση είναι μία εκπαίδευση που βασίζεται στις αρχές της ισότητας, και ιδίως της έμφυλης ισότητας, της συμπερίληψης, της ειρήνης, της αρμονικής συνύπαρξης, του δημοκρατικού πολιτισμού, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της διαπολιτισμικής επικοινωνίας και κατανόησης και της μη-βίαιης επίλυσης συγκρούσεων. Το σχολείο δεν μπορεί να διορθώσει ή να αλλάξει τα πάντα, αλλά αποτελεί έναν καίριο πυλώνα διαμόρφωσης όλων των παραπάνω αξιών, ενώ, παράλληλα, ανοίγει την προοπτική του μετασχηματισμού, τόσο του δικού του όσο και ολόκληρης της κοινωνίας, αποτελώντας έναν ισχυρό θεσμό και ένα συνεχές όραμα, το οποίο μοιράζονται μαθητές/μαθήτριες, εκπαιδευτικοί και γονείς.