Εκδόσεις Γρηγόρη

Η ολοκλήρωση των ποιημάτων της Ελένης Σεμερτζίδου, φανερώνει την απόλυτη αποκάλυψη της φτασμένης Ποιήτριας. Ο στίχος της, με το λακωνικό τρόπο έκφρασης, η εμμονή στο τέλειο μέτρο, η μελετημένη ομοιοκαταληξία, αποδεικνύουν την άμετρη εμπειρία της, από τα πρώτα κιόλας βήματα της νεαρής της ηλικίας.

 

Όχι! Δεν μένουν περιθώρια περισσότερης τελειότητας! Πρόκειται για άτομο ιδιοφυές!

 

Απερίφραστα και με ανιδιοτέλεια, καταθέτω τη γνώμη και την άποψή μου, αποδεικνύοντας τες. «Ιδού η ρόδος, ιδού και το πήδημα»:

 

΄΄Στη λουλουδόσπαρτη τη γη, με τράγους και σατύρους,

η νύχτα πλέκει σε γιορτή, του κάλλους τους απείρους ?

Αρωματίζεις το κρασί, το κέφι ν? αυγατίσεις ?

Μέσα στο μούστο τον πηχτό, αγάπη δεν γνωρίζεις ?΄΄

 

Από την αναδίφηση των διανοημάτων, πηγάζουν: Μία εικόνα, χίλιες λέξεις. Εν προκειμένω: Μία λέξη, χίλιες εικόνες! ¶πειρα πορίσματα!

 

Ας αφουγκραστεί ο αναγνώστης. Αξίζει η μελέτη. Πολλά θα ωφεληθεί. Ή μη τι άλλο, θα κερδίσει χρόνο στη ζωή του ?

 

 Ένα παράπονο κι ο έρωτας αρχίζει ? Είναι της άνοιξης καημός ? Κανένας δεν ξεφεύγει ? Φεύγει και ξανάρχεται ? Τερτίπια του καιρού του ? ¶δραξ? τον! ? Πιες το νέκταρ του! ? Ό,τι η ζωή αξίζει! ?

 

΄΄Είναι ο πέπλος της ζωής, περίτεχνα φτιαγμένος.

Με άπειρα διαμαντικά και πέτρες πλουμισμένος.

Σαν τον αγγίξεις, θα αισθανθείς βαθιά μεσ? την καρδιά σου,

βαρύ ένα ρίγος για να ζεις, θολά τα όνειρά σου΄΄

 

? Τη ζωή, τη δέχεσαι όπως έρχεται. Στο χέρι σου είναι να τη διαμορφώσεις. Μη της επιτρέπεις να σε κατατροπώνει. Μη της δώσεις το δικαίωμα να σε φθείρει. Κράτα, πάντα ψηλά, τη σημαία. Αγωνίσου για την επιτυχία. Έχεις τα προσόντα. Έχεις τη δύναμη. Επέβαλε τη θέλησή σου, και ο κόσμος θα σ? αποδεχτεί. Ήδη, έχεις νικήσει στα πρώτα βήματα ?

 

΄΄Γιατί τα φύλλα όσο ζουν

και τα φτερά σου όταν πετούν,

κάνουν στα άστρα μια ευχή,

στον ήλιο μία προσευχή,

να με ζεσταίνει ακόμα ?΄΄

 

Κι έρχομαι και πάλι στα λόγια σου, Ποιήτρια μεγάλη ?

 

΄΄Ώρες βαθιές, είναι ντροπή να σας ζητώ να σβήσετε το χρόνο.

Είναι ντροπή να εκλιπαρώ να ζω σε άδειο χώρο΄΄

Μα ? Αλήθεια ? Για ποιον «άδειο χώρο» μιλάμε, όταν έχουμε να κάνουμε με μια μορφή γεμάτη Πνεύμα, Γνώση κι Ομορφιά;

 

Και, σαν μια μικρομέγαλη σοφή, αναλύει κάθε ψυχή, κάθε πτυχή μεσ? τη ζωή, σε καθένα απ? τα ποιήματά της:

 

«Την αλλοτινή μητέρα»

 

«Το πεπρωμένο της ηθοποιού»

 

«Τον στοιχειωμένο πύργο»

 

«Ω, πόλη γλυκιά και μαγεμένη!»

 

                          Και συνεχίζουμε με:

 

«Την αναζήτηση» ??..

 

 

 

΄΄Ω, Βέρθερε!

Πάρε τα άλογα και φύγε μακριά της!

Πίσω απ? τα δέντρα, δεν θα βλέπεις τη ματιά της!

Κι όταν, ψηλά απ? την αλέα, ξεμακρύνεις,

ρίξε στη γη τη μοναξιά της ? Να ξεφύγεις!΄΄

 

 

 

Μαρία Μπεδρελίδου ? Κυριακοπούλου

 

Λογοτέχνιδα

 

 

 

 

 

• ISBN: 978-960-333-602-0
• Σελίδες: 59
• Σχήμα: 14Χ21